Dag van de Clownrevolutie
1-5-07
De dag van de arbeid heeft lang genoeg in de boekjes gestaan, veel grote mensen zijn sindsdien aan het werk gegaan, dus het werd tijd voor een nieuw feest op deze dag. Zo klonken er in Clownland al een tijdje allerlei vrolijke stemmen, om deze dag om te toveren in een dag van de lach. Clowns schieten als bosjes tevoorschijn, uit weilanden en steden uit kroegen en vanachter de zeedijk, om zich bij de struikelende clowns aan te sluiten. Overal waar de clowns hun aanstekelijke lach en niet te stoppen spelplezier kunnen inzetten, gebeurt dat met verve en een beetje schmink. Zulk gedrag verdient een feestdag! Eindelijk was het dan zover. Op 1 mei gingen de clowns de flabberlutie uitroepen. Van heinde en verre kwamen de clowntjes naar de afgesproken plek in Hoofddorp. De pret begon al voordat deze plek was bereikt met een verdraaid leuke speurtocht, bedoeld om alvast in de speelstemming te komen. Het was zo'n belangrijke dag, dat er zelfs een clown uit Naastdorp was die zich bij het bonte gezelschap voegde. In het piepkleine hoofdkwartier, waar de clowns steeds over elkaar heen buitelden wat de pret alleen maar vergrootte, konden de laatste voorbereidingen worden getroffen. Verschillende moderne wapens zijn al ingezet door de clowns, als je goed luistert hoor je het geschater van de lachbom wat nog steeds weerklinkt. Ja het clownelijk wetenschappelijk team, bestaande uit een paar vooraanstaande lachsalvo's, zit bepaald niet stil. Vandaag was het tijd om alweer iets nieuws uit te proberen. De munitie, bestaande uit lachwater, werd verzameld in kleurrijke kussentjes en goed verstopt in de lachkar, het clownelijk mobiblio vehikel. De wapens om het lachwater mee weg te schieten werden nagekeken, gericht en opgepoetst. Een laatste presentieronde, de keel nog een keer geschraapt om een oorverdovende lach mee te produseren, en op pad ging Clolonel. Amper op straat, en gelijk werden de clowns geconfrontalieneerd met twee mensen die wilden weten wat de bedoeling was. Echter voordat de flevolutie om twee uur zou losbarsten mocht niemand dit weten, vooral de pliesje niet. Wie houdt er niet van een verrassing? De mevrouw en meneer wilden de boodschap wel even doorgeven, en op het nabij gelegen blauwe buro vertelden ze dat er om twee uur geen vlavolutie van de clowns op het plein zou plaatsvinden, laat staan dat clowns zich hadden verzameld om om twee uur iedereen aan het lachen te krijgen. Het is fijn als de superstrakke clown organisatie en het waterdichte plan tot geheimhouding naar tevredenheid werken, met dank aan de plenner clowns. En zo gingen de clowntjes richting het plein, blij de mensen op straat toelachend en saluerend, wat meestelijk eenzelfde reactie uitlokte. Eerst nog tegen elkaar opbotsend en uit de rij vliegend om vlindertjes achterna te zitten, maar na een standje van overstekanonnierfriegelclown strak in het gelid, marcheerden de clowns naar het plein waar het ging gebeuren. Al gauw vormde zich achter de clowns een stoet van nieuwschierige kinderen en lachende mensen. Op het plein aangekomen hield oppergeneraalvinketouwclown een vlammende toespraak die tot ver over de grenzen van Hoofddorp te horen was. In clowntaal, maar gelukkig voor de toehoorders werd dit gauw vertaald door overstecenturionriedelclown. Het plein was inmiddels bomvol met belangstellenden gestroomd. Na het zingen van de clown internationale, iedereen op eigen toonhoogte en uiterst zuiver gezongen, barstten de clowntjes, voor wie het heel wat is om zo'n lang en plechtig lied te zingen, uit in een waarachtig waterballet. Enkele beelden hiervan zijn al vrijgegeven, andere opnames liggen nog ter beoordeling op de clownredactie. Gezien het daverende succes van de tralalutie, en de explosie van jolijt die van de foto's afspringt, is enige voorzichtigheid geboden. Stel dat iemand onvoorbereid zoveel vrolijkheid ziet, wie weet wat er dan gebeurt! Het nieuwe massale lach wapen, lachwaterballonnetjes in heel veel kleuren, werd per stuk aangeboden aan het publiek. Kinderen kwamen aarzelend naar voren, maar vooral toen ze begrepen dat ze het nieuwe wapen direct op een clown mochten uitproberen pakten ze de ballonnetjes gretig aan. Sommigen liepen al naar de lachkar, die ook dienst deed als munitieopslag, om wat moois uit te zoeken en uit te proberen. Sommige omstanders begrepen de boodschap meteen, en vormden al snel een meewerklaag om hiervandaan de clowns te bekogelen. Anderen keken verbaasd toe, maar konden al gauw het lachen niet meer weerstaan bij het zien van de rondrennende clowns. De wapens voor het lachwater waren heel populair, en in een mum van tijd was het plein veranderd in een kolkende massa van lachwatersmijtende kinderen en mensen. Slechts hier en daar viel nog een clownsneus te ontwaren zo'n vrolijke boel was het. Natuurlijk hadden de clowntjes nog een verrassing in petto voor de nu wel heel erg blije menigte. Aangezien het lachwater prima werkte, werd het tijd het laatste wapen te onthullen. Oppergeniaalgoochelclown haalde zijn heelveelkleurig touw tevoorschijn. Met z'n tweeen zwierden de clowns het touw in het rond, zodat de andere clowns erdoorheen konden springen. Een van de favoriete clown spelletjes. En hoe! In spin de bocht gaat in, fluit spruit de clowns gaan weer voluit! Nu alles gesmeerd liep en de boodschap van blijheid bij iedereen was overgekomen, hadden de clowns nog een heilige missie te volbrengen: Nog meer lachwater bevrijden. De aan het plein gelegen eettent burger hap was de gelukkige om leverancier van het door de clowns zo geliefde water te zijn. In formatie, het leek wel een kruipende tuinslang, en de losgeslagen menigte om een beetje stilte vragend, slopen de clowns het hol van de leeuw binnen. Hier wederom allemaal verbaasde gezichten, bij het zien van de kleurrijke clowns die zij aan zij de trap opslopen. Gelukkig speelde iedereen in de tent mee, en het ssssst! verzoekje van de clowns werd oorverdovend beantwoord met een stilte die geladen was van ingehouden vrolijkheid. Bovenaan de trap gekomen stelden de portierclowns zich op om de wacht te houden, en de rest van de clowntjes verzamelden zich voor de opening tussen de portiers om de missie geheim te houden. Er was nog een enkeling die bij de eettent hoorde die zich erg opwond, waarschijnlijk om te helpen, maar opperverkennerfriebelclown had het roepende water al bevrijdt. Na deze geslaagde bevrijdingsactie barstte iedereen in de winkel uit in een luid applaus, en na een buiging verlieten de clowntjes het gebouw om verder te gaan waar ze waren gebleven. Het plein was nog steeds gevuld met zon, lachwater en blije gezichten. Het werd tijd voor nog een spel. Aanrakertje in de laagste versnelling! De clowns verspreidden zich heel langzaam over het plein en een clown ging proberen een andere clown aan te raken. Druk bezig met dit spel, hadden de clowns amper in de gaten dat er een autootje met mooie rode strepen het plein op kwam rijden, met tot grote vreugde van iedereen twee blauwe petten erin. Die kwamen om te spelen dat wisten de clowns zeker. Verrukt kropen een paar clowns dichterbij om de blauwe petten van dichterbij te zien. Er gebeurde niks. Het was te zien dat de blauwe petten het heel warm hadden, en toch deden ze hun raampje niet open om met de clowns te komen spelen. Een beetje van hun stuk gebracht gingen de clowns weer verder met hun spel, en ineens reed het autootje weer weg. Dat was vreemd, misschien hadden de petten al gespeeld vandaag. Het werd later, en de clowns waren bijna door de voorraad lachwater heen. Er werd middels razendsnel topoverleg besloten om de revolutie in het park voort te zetten. Deze boodschap werd in de afsluitende speech, waarin iedereen hartelijk werd bedankt voor het meespelen, verspreid. En eenieder die ergens anders heen ging, werd gevraagd hetzelfde te doen. (wie wat waar?) Er moest nog wel worden opgeruimd. Want hoe leuk het er ook uit zag al die kleurtjes van ontplofte lachballonnen, na gedane strijd dient een clown ook op te ruimen. Daar kunnen grote mensen nog wat van leren als ze met hun wapens hebben gespeeld. Tijdens het opruimen vond een clowntje toch weer iets om mee te spelen. Een glijbaan! En ja hoor, daar rolden de clowns alweer over elkaar heen. Toen kwam er een man aan, die ondanks het plezier van de clowns de glijbaan wilde bedekken met een grote ton. Zo stonden de clowntjes, altijd bereid iemand te helpen, ineens met z'n allen aan de ton te trekken. Toen die op de plek stond, stapte de man in de glijbaan en reed zomaar weg. De clowns hadden nog nooit zo'n mooie en geavanseerde glijbaan gezien. Een laatste groet aan het nog steeds doorspelende publiek, de lachkar volgeladen en daar gingen de clowntjes weer, onvermoeibaar en op pad naar de volgende missie. Een paar keer nog moesten de verkeersclowns optreden, om door het afzetten van kruispunten de hogelijk beveiligde lachkar doorgang te verlenen. Uiteraard verliep dit gesmeerd, hoe kan zulk een transport van de lach tegen worden gehouden? Het was een supergeslaagdelijke middag en een zinderend succes. Voortaan staat 1 mei officieel te boek als "dag van de clown revolutie". Met heel veel dank aan elk clowntje wat in iedere persoon, jong en oud, schuilgaat, en het recht heeft om los te komen!
Liefste groetens van Plonsje.
Terug