Eerste clowns zijn in de frisse buitenlucht
clown maka KIKA - 05.07.2007
Eigenlijk zou gisteren de weledele rechter zeggen of de weggeefwinkel op het stationsplein 7 wegmoet of niet.
Maar zoals jullie lezertjes op indymedia al hebben kunnen lezen is die meneer of mevrouw zo aan het twijfelen dat de uitspraak is uitgesteld tot 15 augustus.
Toch vonden wij clowns dit het goeie tijdstip om in HoogCatarijne de spulletjes van de weggeefwinkel in de uitverkoop te doen. Immers alle spulletjes zoeken een baasje en al die zielig eenzame spulletjes hunkeren naar aandacht. Dus wij togen met z'n zessen met een heeeeeeele grote tas naar het winkelcentrum om daar papiertjes met tekst over onze goeie bedoelingen en allerlei gratis spullen weg te geven. Op koopavond zijn er immers heel veel mensen in Hoog Catarijne en die willen onze gratis spullen vast wel hebben. Mensen waren inderdaad heel blij en verrast met ons iniatief. Verschillende spullen kregen een nieuw baasje en veel mensen waren geinteresseerd in onze papiertjes.
Opeens werden we geconfronteerd met mensen in dezelfde kleren; ze hadden allebei een overhemd met streepjes aan en een grote V van verveling op hun borstzakje. Deze twee mannen waren ook erg blij ons te zien, want zo kwam er tenminste wat kleur in hun saaie dag. Ze vertelden ons verder het winkelcentrum in te trekken, zodat we nog meer mensen en spullen konden verblijden door hun elkaar te laten vinden. We trokken steeds meer bekijks en zelfs kwamen er een heleboel vrienden bij staan die ook dezelfde kleren aanhadden, maar dan blauw. Eerst waren ze wat schuchter en durfden niet zo goed bij ons in de buurt te komen.
Maar daarna vertelden ze ons dat we het best het winkelcentrum uit konden gaan. Buiten zijn immers nog veel meer mensen en die konden we allemaal verblijden met onze gratis spullen. We wilden eigenlijk rechtdoor lopen, maar ze adviseerden ons rechtsomkeerd te maken want de kant waar we naartoe wilden, was niet de kant van de meeste mensen op. Toen we dat deden raakte onze grote tas verstrikt om een paal heen per ongeluk en met heel veel trekken kwam hij nog steeds niet los.
De aardige blauwe mannen wilden ons erg graag helpen en trokken de tas los, maar daarbij viel per ongeluk clown Elfie Tinkel om bovenop de tas en onder haar klapten een paar ballonnen. Alle mensen om ons heen schrokken wel van dit optreden, maar gelukkig snapten ze toch wel dat het eigenlijk ook wel heel grappig was. Onze nieuw gemaakte vrienden begeleiden ons naar de uitgang, omdat we niet meer zo goed wisten waar die was, maar halfverwege mochten we even uitrusten. We kregen mooie zilveren armbandjes om. Daarbij viel mijn tas op de grond, maar ik probeerde dat te zeggen tegen de blauwe mannetjes, maar die hoorden mij maar niet. En mijn portomonee zat er nog wel in. Bijna raakte ik in paniek maar gelukkig had ik toch genoeg vertrouwen dat onze blauwe vrienden er wel voor zouden zorgen.
Ondertussen mochten wij naar een feesje. We werden in een speciale disco bus geladen. Blij en in de feeststemming dansten we zo in de bus dat die van links naar rechts van links naar rechts meedanste. Daarna gingen we heel hard liedjes zingen. Ondertussen zoefden we over de weg, het was wel een beetje eng totdat we begrepen dat ze speciaal voor ons een achtbaan bus hadden gehaald. We reden een groot gebouw in en riepen om nog een ritje, maar dat kon helaas niet.
Daarna werden we met z'n allen in een goed verlichte heel erg schone ruimte gezet. Dat was natuurlijk heel erg gezellig. Samen deden we spelletjes en keken naar de mensen die voorbij liepen. Er was een vrouw die ons zo erg lief vond, dat ze de hele tijd bij ons in de buurt wilde blijven. Ze kon waarschijnlijk heel goed rappen, want ze had R A P T op haar schouder staan, maar ze was te verlegen om het voor ons te doen. We deden wat kunstjes voor haar. Zo deden ik en Minimo een gespiegelde radslag en dat werd beloond met veel applaus.
De spolitie haalde ons een voor een (en niet allemaal tegelijk) naar de gang waar ze ons hielpen ons te ontdoen van allerlei onhandige dingen, zoals veters waarover je kan struikelen en dingen in je zak die toch maar in de weg zitten. Daarna zagen we elkaar opnieuw maar dan in een hele kleine ruimte; ze wilden ons waarschijnlijk wat dichterbij elkaar brengen. Minimo had nog een ballon aan haar broek zitten en daarmee konden we leuk overgooien. Maar de politie wist niet goed waar we nu het best tot ons recht kwamen met onze spelletjes, dus we werden weer teruggeplaatst in de grote ruimte. Toen werd er gevraagd of ik meekwam. In de gang zeiden dat het heel leuk was geweest, maar dat het feesje nu klaar was voor mij en dat ik maar naar huis moest gaan om eens lekker uit te slapen. Een clownsleven is immers zwaar.
Maar ze zouden wel twee papiertjes opsturen naar mij met een blijk van waardering dat ik zo aardig was geweest. Dus toen ging ik maar. Ik was wel een beetje jaloers op mijn clownscollega's die nog langer mochten blijven, maar als je niet langer uitgenodigd bent is het natuurlijk onbeleefd om langer te blijven.
Ondertussen heb ik gehoord dat ook Elfie Tinkel en Minimo naar buiten zijn gekomen. De leukste clowntjes houden ze tot het laatst natuurlijk. Pukkie, tante Betje en Quatsj mogen nog wel meer feest vieren. Maar ik hoop wel dat ze het niet te laat maken, anders zijn ze morgen vast erg moe. Nou, lieve lezertjes, dat was mijn verslagje van vandaag. Nu gaat dit clowntjes lekkere clownsdrankjes drinken. Mochten er nog meer clowntjes buiten komen, dan is het feesje waarschijnlijk echt afgelopen en natuurlijk zullen wij dit aan jullie laten weten.
Terug